|
Hoe oud of hoe jong je ook bent, je blijft altijd “kind” van je ouders. De diagnose longkanker is voor hen net zo’n emotionele schok als voor jezelf. Indien mogelijk nemen ouders op dat moment bijna als vanzelfsprekend de verzorgende rol terug op.
Deze warme opvang, het gevoel van geborgenheid, de praktische hulp … kunnen veel steun bieden, maar kunnen na een tijdje ook beklemmend werken.
De plaats die je ouders in je leven innemen kan plots groter worden. Ze zijn letterlijk meer aanwezig, gaan soms mee richting geven aan je keuzes of mee beslissen.
Misschien wil je helemaal niet op je ouders terugvallen of misschien verwacht je net meer van hen.
 |
- Probeer open en eerlijk met je ouders te praten.
- Ouders voelen zich vaak machteloos. Het is voor hen moeilijk te bepalen of ze alleen maar bezorgd of “overbezorgd” zijn. Vertel het hen.
- Tracht te laten zien welke dingen je zelf kan doen en welke niet.
- Maak afspraken over de dingen die je van je ouders verwacht.
|
|
