Code voor therapiebeperking in ziekenhuizen (DNR code)

De DNR code (Do Not Reanimate), een code voor therapiebeperking,  is een vroegtijdige zorgplanning, die ingesteld wordt door de arts in het ziekenhuis, met duidelijke afspraken en schriftelijke vastlegging ervan in het medisch dossier. Het gaat om afbouw of stoppen van therapie of niet meer starten van therapie enz. Met deze code geven de artsen aan wat er voor een bepaalde patiënt nog wenselijk en zinvol is qua therapieverstrekking.
 
De mogelijke codes voor therapiebeperking in ziekenhuizen:

  • code 0:  er is geen therapiebeperking, de patiënt wordt maximaal behandeld.
  • code 1:  er wordt niet meer gereanimeerd, maar de andere levensverlengende 
     behandelingen worden nog wel toegepast.
  • code 2: er wordt niet meer gereanimeerd, de therapie wordt niet meer uitgebreid
     en de specifiek aangeduide levensverlengende behandelingen worden niet
     meer gestart.
  • code 3: er wordt niet meer gereanimeerd, er wordt geen enkele levensverlengende
     behandeling nog gestart en levensverlengende behandelingen worden
     afgebouwd/gestopt.

Deze DNR codering wordt, in overleg met andere zorgverleners, door de arts ingesteld.  Dit gebeurt ook best in overleg met de patiënt en zijn familie, zodat de arts in zijn besluitvorming met bepaalde vragen en verwachtingen eventueel kan rekening houden. Je kan dit onderwerp ook zelf met je arts bespreken.

Vermoeidheid

Je kan dit onderwerp ook zelf met je arts bespreken.