Endoscopisch onderzoek

Flexibele bronchoscopie

  • Dit is een onderzoek waarbij de longarts met behulp van een flexibel buisje (flexibele bronchoscoop) de grotere luchtwegen bekijkt. Afwijkingen van het slijmvlies worden opgezocht en zo nodig worden er weefselstalen genomen.
  • De bronchoscoop wordt doorheen de mond of neus ingebracht en langzaam naar de luchtpijp (trachea) en de diverse luchtpijptakken (bronchi) doorgeschoven. Om het ongemak van de patiënt te beperken, wordt de keel of neus verdoofd. Het onderzoek is pijnloos en duurt ongeveer 5-30 minuten, uitzonderlijk langer. Vier uur vooraf en twee uur na het onderzoek mag de patiënt niet eten of drinken.

Meer informatie:  www.uzleuven.be/nl/flexibele-bronchoscopie

Rigide bronchoscopie

  • Dit is een onderzoek waarbij de longarts een stijve buis (rigide bronchoscoop) in de grote luchtwegen inbrengt. Omdat het inbrengen van een rigide bronchoscoop onaangenaam aanvoelt, wordt dit onderzoek verricht onder algemene verdoving.
  • Met de rigide bronchoscoop kan minder ver in de luchtwegen worden gekeken. Deze zorgt wel voor een veel bredere toegangsweg, waarlangs op een veilige manier behandeling van een centrale luchtwegtumor kan gebeuren. Dit kan bv lasertherapie (‘verbranden’ van de tumor), cryotherapie (‘bevriezen’ van de tumor), dilatatie (‘verbreden’ van de luchtweg) of stentplaatsing (‘overbruggen’ van de tumor) zijn.

Meer informatie: zie op www.uzleuven.be/nl/rigide-of-starre-bronchoscopie

Endobronchiale echografie met punctie (EBUS-TBNA)

Een endobronchiale echografie is een techniek waarbij onderzoek van de luchtweg gebeurt door middel van de combinatie van een echografische en endoscopische techniek. Het toestel ziet er op het eerste zicht uit als een gewone bronchoscoop, maar bestaat uit een flexibel buisje met aan de tip een kleine echografiesonde (foto). Deze echografiesonde laat toe om doorheen de wand van de luchtweg (‘transbronchiaal’) te kijken naar de weefsels errond, waarbij ook de mogelijkheid bestaat om met een fijne naald lymfeklieren aan te prikken voor microscopisch onderzoek (‘naaldaspiratie’).

Meer informatie: zie op www.uzleuven.be/nl/endobronchiale-echografie-met-punctie


EUS oesofagoscopie

  • Bij een oesofago-gastroscopie wordt via een soepele buis (gastroscoop) gekeken in de slokdarm, de maag en de twaalfvingerige darm (Foto).
  • Een endo-oesofagale echografie is een techniek waarbij een onderzoek van de slokdarm gebeurt door middel van de combinatie van een echografische en endoscopische techniek. Het toestel ziet er op het eerste zicht uit als een gewone gastroscoop maar heeft dus zoals bij EBUS ook een flexibele buis met aan de tip een kleine echografiesonde.
  • Via EUS oesofagoscopie kunnen weefselstructuren in de onmiddellijke omgeving van slokdarm worden opgespoord waarbij ook hier de mogelijkheid bestaat om met een fijne naald lymfeklieren in de borstkas aan te prikken voor verder onderzoek. Wanneer de EUS gastroscoop tot in de maag wordt ingebracht kan er ook, wanneer dit noodzakelijk zou zijn, in de linker bijnier een punctie worden verricht.


Pleurapunctie

De longen zijn omgeven door twee pleurabladen of longvliezen. Er kan zich vocht ophopen tussen deze twee longvliezen. Een pleurapunctie is een onderzoek waarbij een naald tussen de ribben wordt ingebracht om het vocht dat tussen deze longvliezen zit aan te prikken voor verdere laboratoriumanalyse. Grotere hoeveelheden pleuravocht kunnen geëvacueerd worden om klachten van kortademigheid te verlichten.

Meer weten? Zie www.uzleuven.be/nl/pleurapunctie


Pleuroscopie

Onder plaatselijke verdoving maakt de longarts een kleine snede in de borstkaswand en brengt een endoscopische camera in de borstkasholte om naar de longvliezen te kijken. Afwijkingen van de pleurabladen kunnen onderzocht worden met gerichte weefselafname. Tijdens een pleuroscopie kan ook alle vocht uit de borstkasholte verwijderd worden en talk worden aangebracht om de pleurabladen te doen verkleven.

Meer weten? Zie www.uzleuven.be/nl/pleuroscopie