Radiotherapie (bestraling)

Radiotherapie is een plaatselijke behandeling waarbij de kwaadaardige cellen met radioactieve of ioniserende hoogenergetische stralen worden aangevallen.Vooraf gebeurt er een simulatie of proefbestraling, waarbij het bestralingsveld (het deel van het lichaam dat bestraald moet worden) en de bestralingstechniek worden bepaald. De bestraling verloopt ambulant over één of meerdere beurten, meestal één sessie iedere weekdag, en gespreid over meerdere dagen of weken. De ligging van de tumor en het doel van de bestraling zijn bepalend voor het aantal bestralingsbeurten en de te bereiken stralingsdosis.

Bij sommige patiënten kan een hoge dosis gegeven worden om de tumorcellen radicaal uit te roeien, bijv. met de recente techniek van stereotactische radiotherapie (precisie bestraling) waar in een beperkt aantal beurten een zeer hoge dosis wordt toegediend met beperkte schade aan de omliggende weefsels.

Radiotherapie – meestal dan met lagere dosis – heeft ook een rol in het verbeteren van klachten, bijv. kortademigheid door druk van de tumor op de luchtwegen, ophoesten van bloed, pijn door uitzaaiingen in het beenderstelsel, …

Brachytherapie

De hoge dosis brachytherapie is een specifieke endobronchiale bestralingstechniek. Deze kan uitzonderlijk worden toegepast bij longtumoren die voornamelijk in de luchtweg zelf gelegen zijn met geringe doorgroei naar de long toe.